Loes (15) is de grip op de werkelijkheid kwijt en wordt opgenomen in een jeugdpsychiatrische instelling. Daar moet ze zich, vaak met tegenzin, voorbereiden op een gewoon leven in de maatschappij. Net als in haar vorige boek ('Marokko aan de Plas'*, over migrantenjongeren) kiest de auteur een onderwerp dat al door meer schrijvers is behandeld. Door haar gevoel voor humor en understatement wordt ook dit boek echter weer iets bijzonders. Stoffels weet uitstekend te doseren. De gebeurtenissen die leidden tot Loes opname mag de lezer zelf construeren, aan de hand van enige aanwijzingen in de tekst. Hierdoor worden overbodige uitwijdingen en sentimentaliteit voorkomen. Het heerlijk weerspannige gedrag van Loes relativeert bovendien de overdreven correctheid waarmee sommige begeleiders de jongeren benaderen. In elk hoofdstuk wordt een belangrijke gebeurtenis tijdens het verblijf van Loes in de instelling beschreven.