Wes komt thuis na een urenlange nachtelijke wandeling door New York. Hij is die nacht voor het eerst met een meisje naar bed geweest. Maar met het verkeerde meisje. In de vierentwintig uur die volgen vraagt Wes’ doodzieke moeder hem de zwezerik te bereiden die ze ooit met zijn vader at in Parijs, probeert zijn zusje hem op te beuren met een imitatie van Bobby de biseksuele muis – een van haar zelfbedachte personages – en wil zijn beste vriend James hem de smeuïge details ontlokken van de gebeurtenissen van die nacht. Ondertussen beziet Wes zijn leven met nieuwe ogen. Misschien heeft zijn vriendin Lucy wel gelijk met haar uitspraak: je kunt niet tegelijk volmaakt zijn én volwassen.