In deze kleine roman vinden de dagelijkse gebeurtenissen van de ik-figuur plaats in de chaotische jaren na de bevrijding. De drie dagen die worden beschreven uit 1945, 1947 en 1950 staan voor de jaren waarin een joodse jonge vrouw het heden beleeft als verstrengeld met haar onderduikervaringen. In 1945 komt ze liftend terug naar Amsterdam en vindt een leeg huis; in 1947 komt ze terug uit Zuid-Frankrijk; in 1950 ervaart ze de zelfmoord van een kennisje als het zoveelste blijk van blijvend ontheemd zijn. De wat magere verhaalgebeurtenissen krijgen in deze drie episodes een extra dimensie doordat ze naadloos overgaan in analoge voorvallen uit het oorlogsverleden. Daardoor ontstaat een haarscherp beeld van een leven dat voorgoed door het verleden getekend is.