Kort voor de boekenweek 2004, met als thema Frankrijk, verscheen deze roman van Campert over een schrijver in Parijs. Richard Sanders is daar voor de presentatie van een in het Frans vertaald boek van hem. Bij voortduring is er een spanning tussen dit verblijf in Parijs als gearriveerd schrijver en dat van zo'n halve eeuw eerder, toen alles nog verwachting was. De opgewekte melancholie van Campert, de weemoed om het verstrijken van de tijd, de verwachtingen die uiteindelijk niet worden ingelost, zorgen voor uiterst plezierig leesgenot. Een ontmoeting met een vrouw uit zijn verleden, die Sanders zich maar moeilijk kan herinneren, is de inzet van het boek. Dat zorgt overigens voor een nogal mager verhaallijntje en een tamelijk potsierlijk slot. Maar daar lees je deze roman niet om. De sfeerbeschrijving van Parijs kort na de oorlog tegenover Parijs nu, verlangen en desillusie, de verwording van een vriendschap, schrijverschap en vergeefsheid, dat is waar het in deze roman om gaat.