Leningrad, 1941.

De tweeling Viktor en Nadja is twaalf jaar wanneer Hitler de oorlog verklaart aan de Sovjet-Unie. Alle kinderen van de stad worden in speciale treinen geladen om ze ver weg te brengen, zodat ze veilig zijn voor de aanvallen van de vijand.
Per ongeluk belanden Viktor en Nadja in twee verschillende treinen, en verliezen ze elkaar uit het oog.
Ze houden allebei in een schriftje bij wat ze meemaken terwijl de vijand oprukt.
Ze schrijven over de winterkou, het voedselgebrek, de wanhoop van een volk dat gebukt gaat onder honger en bombardementen.
Maar ook over de warmte van vriendschappen en de kracht van hoop.