Dichter Emile Binenbaum, die zijn faam dankt aan een, op jonge leeftijd geschreven gedicht, denkt terug aan het meisje Marte dat hem daartoe inspireerde. Hij ontmoette haar toen zij negen was en hij zestien en trof haar nadien met tussenpozen van enkele jaren. Het dierbaarst zijn de herinneringen aan die zomer in de jaren ‘60 toen ze samen door Amsterdam zwierven. De door romanticus Emile gekoesterde zuivere liefde werd ruw verstoord toen Marte na een feest meeging met Emiles vriend en rivaal Reiff en nadien zelfmoord pleegde. Reiff, inmiddels een succesvol auteur, schrijft jaren later de roman ‘Een Meisje uit mijn Jeugd’ en pakt Marte zo nogmaals af van Emile. Het romantische thema van de onbereikbare liefde keert vaak terug bij Krabbé. Hier is het uitgewerkt in een mooie kleine roman die spannend, zuiver en sfeervol is. Rivaliteit en miskend schrijverschap zijn zaken die in interviews met Krabbé vaak aan de orde komen en daar lijkt dit boek een reactie op. Misschien brengt het ook een verandering teweeg, want ook critici blijken dit geheide lezerssucces te waarderen.