De zestienjarige Lisa woont met haar gescheiden moeder en haar kleine broertje in een armoedige flat in Londen. Als gevoelige adolescente voelt ze zich verantwoordelijk voor het welzijn van haar familieleden maar raakt verstrikt in haar eigen angsten voor o.a. de drugs die ze aangeboden krijgt. Ze ziet bij haar oudere zus waar verslaving toe leiden kan. In deze tweede roman geeft de schrijfster een indringend beeld van een gezinsleven in de jaren zeventig in een grote stad waar woningnood een van de problemen is. Het boek is in korte hoofdstukken en alinea's verdeeld en in een krachtig proza geschreven. Omdat de schrijfster de ik-vorm gebruikt, zijn de problemen en angsten van Lisa zeer herkenbaar. Gelukkig gebruikt de schrijfster soms wat fijne ironie in haar beschrijvingen zodat het trieste van Lisa's omstandigheden niet al te zwaarmoedig wordt.