De jaren zeventig stonden volgens Mulisch in het teken van de renaissance van de roman en hij heeft tot deze herleving zijn bijdrage geleverd in de vorm van een liefdesroman, origineel vooral vanwege het thema: een driehoeksverhouding in nieuwe stijl. De schrijver is voor deze gelegenheid in de huid gekropen van de vrouwelijke hoofdpersoon en laat haar een verhouding beginnen met een jong, eigenzinnig meisje. De ex-echtgenoot kan niet nalaten tussenbeide te komen en een drama voltrekt zich, met veel spanning en een onverwacht slot. Er zitten veel echt Mulischiaanse betekenisvolle thema's in dit verhaal, die de lezer niet direct en misschien wel nooit duidelijk zullen worden, maar het geheel is vlot te lezen en boeit tot het einde.