Eenzaamheid is inherent aan ons bestaan en kent geen leeftijdsgrens, het treft jong en oud.
Onze samenleving is zoals het heet 'gedetraditionaliseerd' en meer mensen worden ouder. Neemt de kans op eenzaamheid dan niet toe? Niet per se. Burgers hebben veel meer mogelijkheden en meer vrijheid dan vroeger.
Dat eenzaamheid voortkomt uit isolatie en pijnlijk is, klopt. Maar er is ook een onvermoede kant.
In dit AO wordt gekeken naar het veelkoppige fenomeen, naar de cijfers, naar de ondersteuning ter leniging van de nood én naar de onvermoede kant ervan, die van de potentie tot persoonlijke groei.