Economie is een betwiste wetenschap. Waar economen zichzelf er graag op laten voorstaan dat zij, meer dan de andere sociale wetenschappers, gebruikmaken van formele onderzoeksmethoden als wiskunde en statistiek, worden dergelijke methoden door de buitenwacht juist gezien als de kleren van de keizer. Dat economische modellen exacte voorspellingen leveren, wordt immers met de regelmaat van de klok gelogenstraft door de werkelijkheid. Waaraan ontlenen economen dan toch het imago van exacte sociale wetenschappers? Welke spelregels volgen zij in hun onderzoek?

Spelregels van economen beantwoordt deze vragen aan de hand van een aantal snapshots uit de economiegeschiedenis. Het boek laat zien dat economen in de loop van de tijd veranderen van onderzoeksjournalisten in wetenschappers die wiskundig gestructureerde verhalen over de economie vertellen. Modelsimulaties verkrijgen zelf de status van 'feit' of 'voorspelling', of dat nu gaat om doorrekeningen van partijprogramma's door het cpb of om 'stress-tests' voor banken. In laatste instantie berust een geloofwaardig economisch model op empirische en theoretische keuzes van economen zelf. Wie die keuzes betwist, betwist ook de geloofwaardigheid van de economie als wetenschap.