De menselijke conditie is het hoofdwerk van Hannah Arendt. Zij geeft in dit boek een originele analyse van de vita activa van de mens, van de drie fundamentele menselijke activiteiten.

In The human condition, oorspronkelijk verschenen in 1958, onderscheidt Hannah Arendt drie activiteiten: arbeiden (verbonden met het biologische proces van het lichaam), werken (verbonden met het niet-natuurlijke deel van het bestaan) en handelen (verbonden met de interactie tussen mensen). Het zijn activiteiten die elk een eigen waarde hebben voor het mens-zijn. Met haar historische analyse van de vita activa geeft Arendt een cultuurkritiek van de moderne tijd die nog altijd tot nadenken stemt.

Recensie(s)

De hoofdstelling van de Duits-Amerikaanse filosofe Hanna Arendt (1906-1975) in haar hoofdwerk over de menselijke conditie is dat van alle karakteristieke verrichtingen van de mens niet het doen, dat is gericht op het bevredigen van lichamelijke behoeftes, en ook niet het werk, met als doel de productie van gebruiksvoorwerpen, maar het handelen is, in de brede betekenis die dat had in een Griekse polis. Het handelen vormt een blijvende bron van betekenis in het leven van de mens. Ze waarschuwt dat door technologische vooruitgang en sociale atomisering het handelen dreigt te worden gemarginaliseerd. Geschreven in de roerige jaren zestig van de twintigste eeuw heeft dit boek nog niets aan relevantie ingeboet. Het is op een formidabele wijze vertaald en onder een nieuwe titel uitgebracht in een verzorgde uitgave in gebonden uitvoering met leeslint en stofomslag. Met zo'n mooie vertaling zal het de interesse van velen belonen. Met een groot aantal verklarende en toelichtende eindnoten en afzonderlijke registers op personen en onderwerpen.

Wim Fievez