In Magie en emotie schetst Sartre de theorie van een nieuwe emotieleer. Emoties als angst, woede en verdriet zijn volgens hem manieren waarmee wij omgaan met zaken in de werkelijkheid die ons te veel worden. Het zijn geen stoornissen die we moeten onderdrukken, maar vormen van zinvol gedrag.

Recensie(s)

In 1939 publiceerde Sartre een eigenzinnig en baanbrekend boekje met als titel 'Esquisse d'une theorie des emotions'. Zijn theorie komt er op neer dat emoties niet gezien moeten worden als een subjectieve reactie op iets dat zich voordoet in een objectieve werkelijkheid, maar als een manier om die werkelijkheid magisch te veranderen, zodat het minder moeilijk wordt om er mee om te gaan. Vandaar het woord 'magie' in de titel van de vertaling: 'Magie en emotie'. Anders dan in zijn romans en toneelstukken schrijft Sartre in zijn wijsgerig werk soms wat moeizaam, totdat hij voorbeelden geeft: die horen bij de wereldliteratuur. Wat de wijsgerige inhoud betreft: deze uitgave bevat een nawoord van Louis Tas dat de belangstellende leek een heel eind op weg kan helpen. De vertaling, oorspronkelijk uit 1966 en herzien in 1981, verschijnt nu in een ongewijzigde herdruk; ook het nawoord en de literatuurlijst zijn gelijk gebleven. Dat is wel jammer, want er is sinds 1981 op dit gebied heel wat relevant denkwerk verricht. Pocketformaat; kleine druk.

Dr. D.G. van der Steen