Biesheuvel vertelt over en rekent af met een verleden waarin een gereformeerde opvoeding, een verblijf in een psychiatrische inrichting en literatuur een grote rol spelen. In een aantal verhalen, onder andere het titelverhaal, vertelt de ik-figuur over zijn ervaringen als ketelbinkie. Het leven van de jonge zeeman is hard en dat komt vooral doordat de oudere zeelui hem vaak genadeloos pesten. In het verhaal 'De heer Mellenberg', beschrijft de schrijver zijn ervaringen in een psychiatrische inrichting. Hij denkt dat hij God is en vertelt aan welke arbeidstherapie hij zoal meedoet.

De eerste grote verhalenbundel van Maarten Biesheuvel (1939) en nog steeds een hoogtepunt in zijn werk. De schrijver is veelzijdig: hij vertelt korte verhalen uit het dagelijkse leven, beschrijft nuchter en beknopt, maar ook uitvoerig en ontroerend. Sommige verhalen zijn fantastisch en humoristisch, andere weer beschouwend, moraliserend. De schrijver staat kritisch tegenover de maatschappij, de politiek en het geloof (met overigens op de achtergrond een heimwee naar het gereformeerde christendom). In de directe toon van het proza openbaart zich een geheel aparte literaire persoonlijkheid.