Judith wordt door haar moeder afgetuigd. Ze voelt zich schuldig, omdat ze niets goed bij haar moeder kan doen. Ze heeft eigenlijk meer de pest aan zichzelf dan aan haar moeder. Op school sluit ze vriendschap met Michiel. Hij heeft ook een moeilijk verleden, zonder warmte opgevoed door een vader die alleen maar oog had voor prestaties. Het verhaal over kindermishandeling wordt verteld in een wisselend perspectief, wat het, naast het verhaalgegeven, spannend maakt. De twee kinderen zijn heel verschillend van karakter, hetgeen een extra dimensie geeft. Het verhaal gaat over een moeilijk thema, dat vaak nog in een taboesfeer zit. Misschien is dit verhaal te veel een spannend boek gebleven met soms een ontroerende toon. De schrijfster vraagt verder veel begrip voor de ouders, die ook zo hun achtergrond hebben. Als Judith aan het slot van huis wegloopt, is er in feite nog niets opgelost en verzanden de goede bedoelingen van de schrijfster. Een adressenlijst met instanties die zich met kindermishandeling bezighouden was nuttig geweest.