Het dorpsmeisje Marietta tracht werk te vinden in het Venetië van 1750. In het aristocratische huis waar zij als keukenhulp terechtkomt, stelt men haar kennis van (geneeskrachtige) kruiden op hoge prijs. Al gauw echter misbruikt men haar kennis in het kader van politieke intriges en liefdeszaken. Dat brengt haar in de problemen en zelfs, als gifmengster, in het gevang. Haar grote liefde, een jonge gondelier, brengt redding. Het verhaal, met veel kennis erin over de krachten die vanouds aan planten worden toegeschreven, is kleurrijk en geeft een ongetwijfeld correct beeld van het 18de eeuws Venetië, dat liefdevol wordt beschreven. Helaas komen de personages niet echt tot leven: er is te weinig diepgang in de karaktertekening. Dat elk hoofdstuk begint met een plantenbeschrijving is interessant, maar niet steeds is de functie ervan helder. Hoewel het gebruik van de o.t.t. het boek een wat jachtige toon geeft, blijft men tot op tweederde van het verhaal de vaart juist node missen. Voor de boekverzorging niets dan lof. Voor haar debuut ('Piratenbloed') ontving de auteur in 2004 een Vlag en Wimpel