Na een bizar ongeluk waarbij zijn vrouw, dienstmeid, paard en hond tegelijk verdrinken, wordt de ik-figuur uit deze korte satirische roman van moord beschuldigd, ontvlucht hij zijn land en komt in het Apenland terecht. De apen die denken en spreken als mensen,blijken ernaar te streven om èchte mensen te worden, maar over h oe dat moet, lopen hun meningen uiteen. Principiële apenpolitici willen hetzelfde 'zedelijk peil' als mensen bereiken, terwijl de populisten vinden dat het voldoende is als alle apen hun staart afhakken. De ik-figuur wordt door de apen als een geslaagd voorbeeld van een mensgeworden aap beschouwd. Ondanks zijn waarschuwingen hakken na langdurige beraadslagingen de apen hun staart af - met nefaste gevolgen, en de ik-figuur ontwaakt op ruwe wijze uit wat een droom blijkt, om te ontwaken in een onaangename werkelijkheid. Deze satirische roman uit 1788 heeft betrekking op de Patriottentijd, maar dwaze politici en volksverlakkerij zijn van alle tijden. Achter Schasz gaat waarschijnlijk de Delftse patriot en publicist Gerrit Paape (1752-1803) schuil. De niet-gemoderniseerde tekst is voorzien van woordverklaringen, een uitgebreid nawoord door Paape-kenner Peter Altena over leven en werk van Paape en de strekking van het boek, en een badinerend voorwoord van Komrij.<