Uitleggen is een talent van Piet Steltman. In de jaren ‘70 deed hij dat
al als presentator van het NCRV-programma “Ja natuurlijk”. Als
AO-auteur kennen we hem minstens net zo lang; hij heeft een scala
van onderwerpen in de reeks “onder handen genomen”, overigens
wel steeds verbonden met natuur en milieu.
In “Een schone toekomst” wijst Piet Steltman even op het broeikaseffect,
op het feit dat we anderhalve eeuw geleden uitsluitend seizoengebonden
voedsel uit de eigen omgeving tot ons namen, maar hij
gaat vooral in op de nieuwe kansen van hergebruik van stoffen: het
moderne ‘cradle-to-cradle’-principe, en op de nieuwe energiebronnen.
Natuurlijk: windenergie (niet alleen met molens, maar ook met
vliegers...), zonne-energie, biobrandstof, maar ook warmtekrachtkoppeling,
energie uit waterkracht, waterstof en algen. Zijn enthousiasme
klinkt door.
Tegen windmolens bestaat vaak weerstand, ze zouden het landschap
bederven. Zelf vind ik ze mooi, staaltjes van geslaagde technologie.
Als het gaat om de keuze tussen het leegzuigen van de aarde
of een minder uitzicht, dan is voor mij de keuze simpel. Maar Piet
schrijft er meer genuanceerd over, hij legt uit, op een onweerstaanbare
manier.