Op oudejaarsavond 1841 zitten Jan en Jannetje bij de haard te wachten op de komst van hun kinderen om samen de jaarwisseling te vieren. Ze nemen ondertussen het afgelopen jaar nog eens door. Jan is in 1500 geboren en heeft al veel meegemaakt in de Spaanse onderdrukking. Toch is hij altijd weer overal bovenop gekomen. Dan komt als eerste Janmaat, de oudste zoon, de kamer binnen. Hij is een zeeman en heeft hard meegewerkt aan de opbouw van het gezin. Jan en Jannetje spreken daarom vol lof over hem. Na Janmaat komt de jongste zoon, Jan Salie, binnen. Niemand is trots op hem, omdat hij een waardeloze houding heeft en niets uitstraalt. Jan wil het liefste dat Jan Salie weer vertrekt, omdat hij zich schaamt voor zijn zoon. Ook geen van de broers wil het voor Jan Salie opnemen en hem helpen. Het liefste willen ze helemaal niets met hun jongste broer te maken hebben. Toch mag Jan Salie, met tegenzin van Jan, aan tafel mag komen zitten en mee eten. Tijdens het eten wordt er besloten dat Jan Salie de volgende dag naar het hofje voor oude mannen wordt gebracht Tot die tijd let Jan Kritiek, een andere broer, op hem. Tenslotte wordt er nog een toost uitgebracht op 1842 dat hopelijk beter zal zijn.