Het begon als een sprookje... Dit openingszinnetje van slechts
vijf woorden roept direct verwachting op: het was prettig,
onbekommerd, maar dat bleef het niet… Max Wolters laat
in dit AO zien dat sprookjes juist een baaierd van misère en
wreedheden bevatten, niettemin voor kinderen bestemd zijn,
een moraal bevatten en - dat weer wel - goed afl open.

Hij legt uit dat er volkssprookjes en cultuursprookjes zijn en
dat het een modern en populair genre is. Kijk maar naar Lord
of the Rings! Interessant is hoe een verhaallijn in de loop der
eeuwen steeds terugkeert, zij het aangepast aan de stand van
de beschaving.

Zo lezen we dat Doornroosje generatiegebonden versies kent.
In de oudste versie slaapt het liefdespaar met een zwaard tussen
beiden om zo de maagdelijkheid van Brynhild te waarborgen.
Onwillekeurig vraag je je af wat de variant in deze tijd
zou zijn.