Marian Visser van Klaarwater maakte enkele jaren geleden indruk op de
redactie met haar AO over Irak. Nu heeft ze een evenzo doorwrocht en
interessant AO geschreven over buurland Iran. De scheiding kerk en staat
is in wezen de rode draad die in de geschiedenis van het al eeuwen zo tot
de verbeelding sprekende land zichtbaar wordt. Nu splijt het land bovendien
in een binnen- en een buitenwereld: de moderne tijd en het "stenen
tijdperk" zijn er gelijktijdig. Binnenshuis chatten en buitenshuis vooral geen
aanstoot geven. Want het regiem is gewelddadig, een mensenleven telt
niet, in 25 jaar tijd zijn 120.0000 politieke gevangenen geëxecuteerd!

De huidige situatie wordt daarenboven ingekleurd door de wens van de
Iranese regering kernenergie te winnen. Eigenlijk weten Europa en de VS
daarmee niet goed om te gaan.

Interessant en doorwrocht, angstaanjagend én toch ook hoopgevend.