De schrijfster, journaliste Stella Braam, volgde haar vader René van Neer in zijn dementieproces. Van Neer, gepensioneerd psycholoog, krijgt in juli 2003 te horen dat hij Alzheimer heeft, de meest voorkomende vorm van dementie. Besloten wordt dat de oud-psycholoog zijn dochter verslag doet van zijn veranderende wereld. Het tweetal heeft al eerder samengewerkt; de vader was twaalf jaar lang researcher voor zijn dochter bij haar werk als onderzoeksjournaliste. Van Neer, die alleen woont in Tilburg, wil terug naar zijn geboortestad Maastricht en belandt daar in een zorgcentrum. Zijn dochter volgt de lotgevallen van haar vader op de voet, doet hiervan verslag en tekent uitspraken van haar vader op, zoals 'het stempel dementie is een vrijbrief om je burgerrechten te ontnemen'. Tot slot van het boek is er een 'eislijst' van Van Neer te lezen, tien punten waarin hij aangeeft wat er voor dementerenden in Nederland gerealiseerd zou moeten worden. Met katern zwart-witfoto's en drie bijlagen. Een belangrijk verslag van binnenuit waaraan in de pers veel aandacht besteed is. Geschat wordt dat van de mensen tussen de 65 en 69 jaar 1,5% aan dementie lijdt; de kans op dementie neemt toe met de leeftijd en door de vergrijzing zal het aantal mensen met dementie in de toekomst explosief stijgen.