Het rijke echtpaar Eduard en Cecile Rochel leeft uitsluitend voor zijn schelpencollectie, zo lijkt het athans. Totdat de veertienjarige brommerfanaat Rico opduikt en de zwijgzame Eduard tot een passie weet te brengen waaraan deze zich met huid en haar overlevert, Rochels allesverterende verliefdheid heeft dramatische gevolgen......

Uiterst boeiende roman van een rasvertelster (1949). In dit verhaal staat een echtpaar centraal dat schelpen verzamelt. Het boek is hierover goed gedocumenteerd. Hun inmiddels wereldberoemde collectie wordt overgedragen aan een Nederlands museum. In een duinvilla worden de exemplaren nog beschreven, alsof het paar er geen afscheid van kan nemen. Een veertienjarige opgeschoten jongen, kundig door Peper geportretteerd, is behulpzaam bij het inpakken. De man vat een (oude) passie op voor de jongen. De schrijfster leeft zich hier uit in prachtige wederzijdse fantasieën. De zorgvuldig in jaren opgebouwde sublimatie blijkt voor de man vals. Het boek eindigt in te veel drama