Wilmink begint zijn bloemlezing voor middelbare scholieren met het anonieme, middeleeuwse Egidiuslied. Hij eindigt met het, eveneens anonieme, verzetsgedicht 'Afscheid der joden van Nederland'. Zijn in liefde uitverkoren teksten uit de tussenliggende periode zijn van Bredero, Van Alphen, Gezelle, Paaltjens, Dèr Mouw, Gorter, Nijhoff, Van Ostaijen, Hendrik de Vries en Slauerhoff. Bij de oudere teksten geeft hij soms parafrases, soms een enkele woordverklaring. Hij praat de gedichten aan elkaar, meest inhoudelijk, soms verwijzend naar de historische-sociale-literaire context. Deze teksten zijn wat summier. Onduidelijk is waarom sommige gedichten niet zijn toegelicht. Doel van de uitgave is leerlingen middels Wilminks enthousiasme ontvankelijk te maken voor gedichten en te laten snuffelen aan de literatuurgeschiedenis.