Deze roman van de populaire Ronald Giphart (1965) draait om een paar verhaallijnen: de liefde van Giph voor zijn prachtige vriendin, het lijden en sterven van Giphs moeder en de uitbundige vakantie op La Palma met een troepje filmcollega's. Verder zijn er de vertrouwde Giphart-elementen: veel seks, humor, literatuur, levensdrift en een gemakkelijke verteltrant. Giphart is een speler met taal en thema's; soms bluft hij, soms is hij flauw, maar het geheel is sprankelend en leeslustbevorderend. Het meest aansprekend is het verhaal over de moeder die verzorgd wordt door Giph en zijn zusje. Giphart slaagt erin te ontroeren door alle branie heen. Deze roman is effectief geschreven, gaat de grote thema's niet uit de weg, en is laagdrempelig zonder triviaal te worden. Ook verfilmd.