In een groepje jonge kunstenaars speelt de liefde een grote rol.

Herdruk van een der bekendste romans van Remco Campert (1929). De hoofdstukken lijken op het eerste gezicht op zichzelf staande fragmenten, maar op den duur blijkt er toch een grote eenheid te heersen. De personen krijgen namelijk allemaal met elkaar te maken. De rode draad wordt gevormd door drie liefdesaffaires, twee in het heden en één in het verre verleden. Het decor is het kunstenaarsmilieu van de jaren zestig. Opvallend zijn de stijl en het taalgebruik van Campert. Veel woorden worden fonetisch weergegeven (zie bijvoorbeeld de titel) en dit heeft een bijzonder komisch effect. De roman blijft na jaren nog steeds erg sterk, al is hij hier en daar duidelijk gedateerd. De schrijver is intussen niet wezenlijk van opvattingen en schrijfwijze veranderd, getuige zijn latere werk. Dit boek is kenmerkend voor een bepaalde literaire periode en niet alleen daarom zal het zijn plaats in de moderne Nederlandse letterkunde behouden.