Ze was een schuchtere joodse vrouw, afkomstig van Korfoe, die met haar man en kind onder dreiging van het opkomende antisemitisme naar Marseille was gevlucht. Zij en haar zoon hadden een hechte band, hij was haar enige metgezel in een eenzaam bestaan. Alles wat ze deed, deed ze voor hem. Ze maakte tekeningetjes voor hem, zette hem versterkende brouwseltjes voor en verkocht haar familiejuwelen om hem geld te kunnen toestoppen. Toen hij eenmaal volwassen was en in Genève een mondain bestaan als diplomaat en schrijver leidde, vormden haar jaarlijkse bezoeken aan hem de hoogtepunten van haar leven. Met koffers vol zelfgemaakte lekkernijen kwam ze aan.