Het bekende toneelstuk van Heijermans, waarin de naturalistische schrijver de misstanden rond 1900 in een vissersdorpje aan de Noordzee op plastische wijze schildert. Hoofdthema is het vissersleed tegenover kapitalistische uitbuiting, maar door nevenmotieven plaatste de auteur zijn stuk in het ruimer verband van een socialistische kritiek op de kapitalistische maatschappij.

De weduwe Kniertje stuurt haar twee zonen Geert en Barend naar zee. Dit tegen beter weten in, want ze verloor al eerder haar man en twee zoons aan de zee. Als het schip , de "Op Hoop van Zegen", in een storm zinkt en de mannen niet meer teruggekomen zijn, kan Kniertje alleen nog maar troost vinden bij Geerts vriendin Jo.