Deze korte roman uit 1974 van de Nederlandse schijver en oud-diplomaat (1932) beschrijft de opbloeiende liefde tussen een ongehuwd gebleven consulair ambtenaar in New York en een jeugdvriendinnetje, die elkaar uit het oog hadden verloren. Het schuchtere meisje trouwde met een opschepperige blaaskaak. Dit huwelijk loopt op een mislukking uit, doch het meisje valt na wat toevallige ontmoetingen de genoemde ambtenaar, in opperste geluk, in de armen. Een oud en bekend gegeven. De gehanteerde flash-backs, het kijkje in de consulaire wereld, het romantische karakter van de idylle -vermengd met een scheut realisme- maken het geheel tot licht verteerbare kost.