In deze korte novelle beschrijft Reve zijn ontmoeting met een droomjongen, die steeds meer op een engel Gods gaat lijken en die op een geheimzinnige wijze in het leven van de schrijver opduikt en eruit verdwijnt. Aan de hand van enige andere tot zijn verbeelding sprekende jongemannen trekt de hoofdpersoon in een groot gebed tot de H. Maagd een aantal conclusies over zijn leven en de rol van de voorzienigheid. Reve is met dit boek weer terug op het van hem bekende niveau. Erotiek en religie zijn belangrijke motieven, verwoord op een wijze waarbij banaliteit en verhevenheid een zeer vruchtbaar huwelijk aangaan. De menselijke nietigheid, de illusie van de vrije wil en de goddelijkheid van de liefde vormen Reve's hoofdthema. "De stille vriend" is een goed boek, geestig en knap geschreven, vaak helderder dan Reve's vroegere werk door nog grotere trefzekerheid en toegenomen eenvoud.