Autobiografische verhalen over een kind van gescheiden ouders in het naoorlogse Amsterdam.

In deze debuut-bundel (een aantal verhalen verscheen eerder in literaire tijdschriften) worden de autobiografische herinneringen van de auteur (1933) aan zijn jeugd beschreven. Herinneringen aan de jaren vlak voor de Tweede Wereldoorlog - in betrekkelijke rijkdom - en de tijd na de oorlog waarin de gescheiden moeder haar zoon alleen opvoedde. Jaren van eindjes aan elkaar knopen die worden gevolgd door een door officiële instanties afgedwongen aanvaarden van een baan, om zodoende op de uitkering te kunnen korten. Daarna kenmerkt het leven van de auteur zich door eenzaamheid en uitzichtloosheid. In de 'grijze' omgeving waarin de verhalen worden geplaatst zijn het stuk voor stuk kleine tragedies te noemen die echter door de auteur zonder overdreven dramatiek of zelfmedelijden worden neergezet.