De auteur laat zijn ik-figuur, Jan Montyn (geboren in 1924), etser en schilder, zijn levensverhaal vertellen in een vermenging van documentaire en roman. Montyn groeit op in een gereformeerd milieu in Oudewater. De oorlog brengt hem via o.a. de Arbeidsdienst bij de Duitse marine. Uit krijgsgevangenschap ontvlucht komt hij bij het vreemdelingenlegioen, wordt in Nederland in heropvoedingskampen geplaatst, gaat als vrijwilliger naar Korea, volgt in Nederland een militaire opleiding en belandt in een psychiatrische inrichting. Hij vestigt zich als kunstenaar in Frankrijk en begeleidt transporten van adoptiekinderen van Zuid/Oost-Azië naar Europa. Boeiend is deze lawine van deels ontstellende gebeurtenissen zeker. Vreemd is dat men hier weinig leest over de slachtoffers van het fascisme. En de hoofdfiguur blijft met zijn ongelooflijke onrust en ongerichtheid, ook in vriendschap en liefde, een voor vele lezers w.s. moeilijk te begrijpen figuur.