Het relaas van een jonge vrouw die de liefde van anderen nodig heeft om van zichzelf te kunnen houden.

Levi heeft de verliefdheid van mannen nodig om van zichzelf te houden. Ze houdt er vier mannen op na: toneelspeler Len, Eric, filmer Vos en arts/schrijver lz. (lees de 4 voorletters achter elkaar). Ze reist de mannen achterna - of zij reizen hààr achterna, naar Indonesië, Zuid-Amerika of waar ook. 'Er waren er meer, maar die gaf zij geen naam'. Ook zijn er nog wat minder overzichtelijke relaties met vrouwen. Zelf tekent, schildert en schrijft Levi, lees je af en toe. Het boek is een doorlopende reeks korte fragmenten, herinneringen, heden en verleden door elkaar, daardoor wat onduidelijk soms. Bloem kan boeiend en beeldend schrijven, maar als er alleen maar gevreeën (nooit gevrijd) wordt, is dat op den duur weinig interessant. 'Elke liefde... was een reflectie van haarzelf, maar was óók liefde... dat wil ze geloven.' (laatste zin). Geen erotische roman dus doch serieus bedoelde 'ontwikkelingsroman'.