Djo is in 1991 een van de jonge helpers van Aristide, de priester die Haïti wil bevrijden van de dictatuur en die de eerste democratisch gekozen president zal worden. Door zijn tegenstanders is Djo vreselijk toegetakeld: hij ligt nu in het ziekenhuis. Daar vertelt hij moeizaam zijn levensverhaal aan het meisje Jeremie. Als jongen uit een sloppenwijk werd hij gekidnapt en moest hij werken op de suikerplantages van de Dominicaanse Republiek. Hij kon ontsnappen en hielp Aristide bij zijn verkiezingscampagne. Jeremie vertelt hoe zij na een beschermd leventje ontdekte dat alleen onbaatzuchtige inzet kan leiden tot een beter vaderland. Het praten en luisteren belet Djo in een te diep coma weg te zinken. Langzaam groeit weer de hoop op een beter bestaan.